Üç sezonda iki şampiyonluk yaşayarak Kadınlar 3. Ligi’nden 1. Lig’e yükseldik. İlk kez mücadele ettiğimiz 1. Lig’de de başarılı bir ilk devre geçirerek Süper Lig hedefinin hayal olmadığını gösterdik.
Siverek tarihinde ilk kez bir takım 1. Lig’e yükseldi, ilk kez Süper Lig’in kapısına bu kadar yaklaşıldı. Şanlıurfa’nın ve Siverek’in adını Türkiye’nin dört bir yanında gururla temsil ettik.
Peki bütün bunları başarırken arkamızda kim vardı? Maalesef bu sorunun cevabı, yaşadığımız sürecin en acı tarafıdır.
Üç sezondur yalnız bırakıldık. Başarılarımız konuşuldu, şampiyonluklarımız kutlandı, fotoğraflarımız paylaşıldı. Ancak iş bu takımı yaşatmaya, sorumluluk almaya ve somut destek vermeye geldiğinde aynı ilgiyi göremedik.
Sezon başında birçok söz verildi, destek olunacağı söylendi ancak verilen sözlerin hiçbiri tutulmadı. Sorunlarımızı anlatmak için bazı milletvekillerimize ulaşmaya çalıştık. Mesajlarımıza yanıt alamadık, telefonlarımıza dönüş yapılmadı. Bizler çözüm ararken, aslında kapanmanın eşiğinde son çırpınışlarımızı yapıyorduk.
Siverek’in önde gelen iş insanları da bu süreçte gerekli sorumluluğu üstlenmedi. Ekonomik gücüyle öne çıkan birçok ismin bulunduğu bu memlekette, tarihi bir başarıya imza atan kulübümüzü yaşatmak adına kimse öncülük etmeye cesaret edemedi.
Bu memleketin imkânları vardı, iş insanları vardı, yöneticileri vardı. Eksik olan, bu başarıya sahip çıkacak ortak bir iradeydi.
Üstelik bu yalnızca Siverek’in meselesi değildi. Biz aynı zamanda Şanlıurfa’yı temsil ediyorduk. Kadın futbolunda şehrimizi Süper Lig’e taşıma fırsatı göz göre göre kaybedildi.
Bu kulübü yaşatabilmek için maddi ve manevi bütün imkânlarımızı seferber ettik. Çalmadığımız kapı, aramadığımız çözüm kalmadı.
Ancak bir kulübün bütün sorumluluğunu ve ekonomik yükünü tek bir insanın omuzlarına bırakmak kabul edilebilir değildi. Bu yük tek başına taşınamayacak kadar ağırdı ve ne yazık ki artık taşıyamadık.
Bugün Süper Lig’e hiç olmadığımız kadar yaklaşmışken, tarihimizin en güçlü kadrolarından birine sahipken, sahadaki başarısızlık yüzünden değil, yeterli desteği bulamadığımız için takımımızı dağıtmak zorunda kaldık.
Bizi rakiplerimiz değil, aldığımız sonuçlar değil, tutulmayan sözler ve sahipsizlik durdurdu.
Şimdi Siverek’in yöneticilerine, milletvekillerine, iş insanlarına ve bu şehir adına sorumluluk taşıyan herkese soruyoruz:
Biz bu memleket için tarih yazarken siz neredeydiniz?
Bir takım iki kez üst üste şampiyon olup Süper Lig’in kapısına dayanmışken, daha neyi başarması gerekiyordu ki sahip çıkılsın?
Bugün kaybedilen yalnızca bir futbol takımı değil; üç sezonluk emek, iki şampiyonluk, tarihi bir başarı ve bu formayı giymeyi hayal eden genç kızların umutlarıdır.
Biz üzerimize düşenden fazlasını yaptık. Ancak aynı sorumluluğu memleketimizden göremedik.
YARIN BU TAKIMIN BAŞARILARINDAN SÖZ EDERKEN, BUGÜN ONU YAŞATMAK İÇİN NE YAPTIĞINIZI DA HATIRLAYIN!
Çünkü bu takımın neden dağıldığını hiç kimse başarısızlıkla açıklayamaz.








