Yol medeniyettir diyoruz ama Şanlıurfa’da vatandaş medeniyete değil, çukurlara takılıyor!

Bir şehrin gelişmişliğini anlamak için makam odalarına, açılış törenlerine, kurdele kesimlerine ve protokol fotoğraflarına bakmaya gerek yok. Çıkın sokağa, caddelere, mahallelere bakın. Şanlıurfa’nın gerçek tablosunu görmek için birkaç kilometre araç kullanmanız yeterli!

Çukur, çökmüş asfalt, bozuk kaldırım, çamur, su birikintisi ve yarım bırakılmış çalışmalar… Şehrin birçok noktasında vatandaşın karşısına çıkan manzara artık sıradanlaşmış durumda. Sürücü yola değil, çukurlara odaklanıyor. Yaya yürümeye değil, su birikintilerinden kaçmaya çalışıyor. Peki, bu şehirde vatandaşın rahatça ulaşım hakkını kim savunacak?

Yol medeniyettir diyoruz, ama Şanlıurfa’da çukurlarla mücadele ediyoruz!

Bir yağmur yağıyor, bütün eksiklikler gün yüzüne çıkıyor. Caddeler göle, sokaklar çamur deryasına dönüşüyor. Trafik aksıyor, araçlar zarar görüyor, vatandaş işine gücüne ulaşmakta zorlanıyor.

Peki, yağmur yeni bir olay mı? Her yıl kış geliyor, her yıl yağmur yağıyor. Buna rağmen aynı sorunlar tekrar ediyorsa burada doğayı suçlamak yerine plansızlığı, ihmali ve denetim eksikliğini sorgulamak gerekmez mi?

Üstelik sorun yalnızca Şanlıurfa merkezle sınırlı değil. Siverek, Suruç, Ceylanpınar, Birecik, Halfeti ve Akçakale başta olmak üzere ilçelerde de vatandaşın yol beklentisi yıllardır devam ediyor.

Siverek’in kırsal mahallelerinde ulaşım lütuf değil, haktır. Ceylanpınar’da üretici tarlasına ulaşırken yol çilesi çekmemelidir. Suruç ve Akçakale’de vatandaşın ulaşım talepleri ötelenmemelidir. Birecik ve Halfeti gibi turizm potansiyeli bulunan ilçelerde bozuk yollar, şehrin gelişimine engel olmamalıdır.

Bir de kurumlar arasındaki koordinasyonsuzluk var ki, evlere şenlik!

Önce asfalt dökülüyor, ardından başka bir kurum geliyor yolu kazıyor. Sonra yama yapılıyor, birkaç ay geçmeden aynı yerde yeniden çukur oluşuyor. Kamu parası harcanıyor, emek harcanıyor ama sonuç değişmiyor. Vatandaş yine aynı çukurdan geçiyor.

Bu mudur belediyecilik? Bu mudur hizmet anlayışı?

Yol yapmak, asfalt makinesini sokağa sokup birkaç kamyon malzeme dökmekten ibaret değildir. Önce altyapı planlanacak, yağmur suyu drenajı çözülecek, kaliteli malzeme kullanılacak ve yapılan iş denetlenecek. Bir yıl önce yapılan yolun bugün yeniden bozulması başarı değil, sorgulanması gereken bir yönetim anlayışıdır.

Belediyeler ve ilgili altyapı kurumları artık sorumluluğu birbirine atmayı bırakmalıdır. Vatandaş hangi çukurdan hangi kurumun sorumlu olduğunu araştırmak zorunda değildir. Vatandaşın vergisiyle hizmet üreten kurumların görevi mazeret üretmek değil, sorun çözmektir.

Şanlıurfa büyüyor, nüfusu artıyor, ilçeleri gelişiyor. Ancak yollar bu gelişimin gerisinde kalıyorsa yapılan diğer yatırımların da değeri tartışılır.

Artık fotoğraf vermek için yol inceleme zamanı değil, gerçekten yol yapma zamanıdır. Açılışlarda kurdele kesmeden önce sokaklardaki çukurları görme zamanıdır. Seçim dönemlerinde verilen vaatleri hatırlama zamanıdır.

Yetkililere açıkça soruyoruz: Şanlıurfa’nın yollarını düzeltmek için daha neyi bekliyorsunuz? Bir aracın zarar görmesini mi, bir vatandaşın mağdur olmasını mı, yoksa bir sonraki seçim dönemini mi?

Unutulmasın; vatandaş asfaltın kalınlığına değil, hizmetin kalitesine bakar. Makamlar geçicidir, yapılan hizmet kalıcıdır.

Çünkü yol medeniyettir. Ama Şanlıurfa’da vatandaş hâlâ çukurlarla mücadele ediyorsa medeniyet söylemi değil, hizmet anlayışı sorgulanmalıdır!

Süleyman Turan